Patroonbladen
Blog van Atelier Pippilotta
Het ontwerpen van antroposofische viltpoppen is altijd mijn grote passie geweest. Het is bijzonder dat ik daar ooit mijn werk van heb kunnen maken. In de loop der jaren heb ik met liefde veel ontwerpen gemaakt waar ik best trots op ben.
Op dit moment besteed ik meer tijd aan een andere grote passie van mij: sporten. Dat heb ik altijd goed kunnen combineren met het werk in het atelier, maar sinds enige tijd ben ik ook begonnen aan de opleiding tot fitnesstrainer. Een heel andere wereld dan het handwerken, maar juist daarom voelt het als een leuke en inspirerende uitdaging.
Deze nieuwe stap vraagt natuurlijk tijd en aandacht, waardoor het ontwerpen voorlopig op een lager pitje staat. Gelukkig heb ik in de afgelopen jaren een mooie collectie ontwerpen opgebouwd. Het is fijn om daar iedere week weer iets moois uit met jullie te mogen delen.
Deze keer is dat het bloemenkind Distel. De distel wordt vaak als onkruid gezien, maar als je goed kijkt, is het een prachtige plant die van grote waarde is voor insecten en vogels. Met dit ontwerp wil ik graag laten zien hoe mooi en bijzonder de distel eigenlijk is.
Ook deze keer heeft Kim het bloemenkind prachtig gemaakt en er weer sfeervolle foto's van gemaakt. Ik hoop dat jullie er net zo van genieten als ik.
Een wonder in de tuin is bijna uitgebloeid. Bloem na bloem torende het Vingerhoedskruid weer vrolijk boven alles uit. Hommels vlogen af en aan in de kelken, die zo groot waren dat ze er precies in pasten en helemaal uit het zicht verdwenen. Alleen de zacht bewegende stengel en het gezoem verrieden hun aanwezigheid.![]()
Ooit haalde ik zo'n kelk van de steel, knipte hem doormidden en trok de vorm over op papier om hem daarna uit vilt te knippen. Dat was het begin van dit prachtige ontwerp. Elk jaar verwonder ik me er weer over hoe dicht dit vilten exemplaar de schoonheid en verfijning van de echte bloem weet te benaderen.![]()
Maakte ik hem zelf alleen in het roze, Kim maakte er een gele versie van, en die mag ik nu weer met jullie delen. Meteen gaan mijn gedachten terug naar een paar jaar geleden, toen ik zaden van een geel Vingerhoedskruid meenam uit Duitsland. Slechts één jaar bloeiden hier gele bloemen. Inmiddels is alles weer roze.
De struiken met aalbessen hangen vol met glanzende trosjes die langzaam van groen naar dieprood zijn verkleurd. Ze zijn heerlijk en we delen ze graag met een spreeuwengezinnetje.![]()
De aalbes was een dankbaar onderwerp voor een viltontwerp dat ik een aantal jaar geleden maakte. Het lieve ventje in zijn korte tuinbroek probeert met één arm een tak vol (houten) besjes recht te houden, terwijl zijn andere hand nonchalant in zijn broekzak rust.![]()
Voor wie zelf aan de slag wil: dit ontwerp is verkrijgbaar als patroon en ook als compleet hobbypakket. Zo kun je deze zomerse favoriet zelf maken en er het hele jaar van genieten.![]()
Geniet ondertussen vooral van de echte aalbessen, want hun seizoen is altijd veel te kort.













