*

Slakje

23 juli 2018 om 17:01 | Nog geen reacties »

Ondanks de droogte wemelt het nog steeds van de slakken in onze tuin. Ze doen zich tegoed aan de uitgebloeide bloemen en mooie hosta’s. Zaterdagavond zagen we weer een egel rondlopen en we hoorden hem de slakken verorberen. Tussen de kruipplanten staat altijd schaal gevuld met water waar hij water uit kan drinken als er tenminste geen kikker in ligt te pootjebaden.

Ik ben niet altijd blij met de slakken (heb je weleens met een blote voet op een naaktslak gestaan?) maar besloot er toch ook een pakket van te maken. De huisjes van de slakken zijn namelijk ware kunstwerken en blijven bestaan nadat de slak er niet meer is. In het pakket zit een prachtig geel gestreept huisje waar je zelf de slak in maakt. Een lief popje mag een ritje op hem maken. Een klein knutselwerkje met een leuk resultaat. Als je wat extra slakjes maakt hoef je alleen nog maar (met je kinderen) op zoek te gaan naar lege huisjes.

Vergeet-mij-niet

20 juli 2018 om 15:49 | Nog geen reacties »

Tijdens het rondje door de tuin zag ik voor de tweede keer vergeet-mij-nietjes bloeien. De lieve blauwe bloempjes tussen alle grote zomerbloemen voelden als een verrassing want ik had ze niet meer verwacht.

Jaren geleden ontwierp ik een pakket van het bloemetje met zachtgele, groene en de mooie blauwe kleur. De grote pop is gemaakt van vilt en flanel en het frame is van elektriciteitsdraad. Met zijn lengte van 25 cm viel hij een beetje uit de toom bij alle andere poppen. Daarom heb ik hem later aangepast tot een lengte van 13 cm en deze is helemaal van vilt. Beide pakketten zijn nog altijd te koop en vandaag krijgen ze een ereplekje in het atelier.

Happy

16 juli 2018 om 16:05 | Nog geen reacties »

Mag ik jullie voorstellen aan onze negen weken jonge dwergpincher Happy. Hij gaat het nieuwe hulpje worden van Atelier Pippilotta. Hij zal me gezelschap houden en ik zal, als hij is ingewerkt, af en toe werkoverleg met hem hebben. Het is dan de bedoeling dat hij luistert en het vooral met me eens zal zijn. In afgekeurde ontwerpen mag hij zijn tanden zetten maar niet in Pippi. Daarom heb ik ze samen op de foto gezet toen lekker in de tuin lag te slapen. Hij maakt ons Happy en dat is zo welkom! Een fijne week gewenst, lieve lezers!

Roze ballerina

13 juli 2018 om 13:42 | Nog geen reacties »

Dertien jaar geleden zat onze dochter in een roze periode. Alles moest roze zijn: haar kleren, fiets en zelfs het dekbed. Op een avond keek ik eens goed naar dat dekbed tijdens het instoppen: wat een schattige ballerina’s stonden daar op. Het idee was geboren en er kwam een ontwerp van de afbeelding op haar dekbed. De ballerina maakte heel wat dansjes in haar poppenhuis. De roze periode is allang voorbij en de Ballerina maakt tegenwoordig haar dansjes in het atelier. Een echte gouden ouwe dus. Het leuke is dat er nog steeds meisjes en jongens zijn die ook zo’n roze periode doormaken dus ik maak nog steeds pakketten van de Ballerina.

Bramensnoepertje

9 juli 2018 om 16:44 | Nog geen reacties »

Heb je de eerste bramen ook al gezien? Nog niet rijp maar de zomer duurt nog lang genoeg om ze paars van kleur te laten worden. Het Bramensnoepertje is al een wat ouder ontwerp maar is nog steeds geliefd. Ooit was er ook een Kruisbesjespakket dat bij het Bramensnoepertje paste. Helaas kan ik de kruisbesjes niet meer inkopen dus dit pakket wordt niet meer gemaakt.

Het werk in het atelier wordt in de loop van deze week weer opgepakt. Na de uitvaart en het opruimen van oma’s kamer heb ik mezelf een week vrij gegeven. Samen met mijn lieve Albert zijn we, via een tussenstop bij mijn zusje, op de fiets naar mijn ouders geweest. Dat waren zo’n 140 kilometers. Ik ben heel blij te kunnen vertellen dat de bestralingen en chemo’s bij mijn vader aan slaan. Hij voelt zich wel steeds zieker worden maar de toekomst is hoopvol!!! De fietsreis ging de volgende dag verder naar Apeldoorn waar dochter Sanne ( die van de mooie foto’s ) is komen te wonen. We bleven logeren en fietsten daarna weer terug naar Assen. Nou ja, bijna dan want in Meppel namen we de trein: de billen deden teveel pijn.

Twee Wolkenkinderen

3 juli 2018 om 15:42 | Nog geen reacties »

Wat heb ik toch een lieve volgers. Ik ben geroerd door alle lieve reacties en kaartjes. Ook al ken ik niet iedereen persoonlijk, het geeft zo’n fijn gevoel en positieve energie. Dank je wel!

Omdat het werken stil lag is er niets over het atelier te vertellen. Maar ik heb nog wel een prachtige foto die mijn dochter heeft gemaakt. Twee Wolkenkinderen. Een poosje geleden gemaakt voor het Koekendiefie maar ze waren al snel uitverkocht. Gelukkig kon ik nog wat extra houten wolkjes inkopen zodat ze opnieuw op voorraad zijn bij haar.