*

Op gang komen

3 augustus 2010 om 9:25 | Nog geen reacties »

Ken je dat? Heb je drie weken vakantie gehad en dan kun je maar niet op gang komen. Dat heb ik nu. Ik rommel maar wat aan. Koffie halen, bloemetjes plukken, even kijken of er weer aardbeien klaar zijn in de tuin, leuke websites bij langs gaan, de hond knuffelen. En werken, ho maar. Dan maar even een verhaaltje op de website plaatsen.

Vorige week heeft onze dochter een groter bureau gekregen. Die konden we gratis afhalen via markplaats. Haar veel te kleine afgedankte bureautje staat nu in het atelier met de naaimachine er op. En dat is toch wel handig want nu hoef ik hem niet meer op te ruimen en staat hij altijd startklaar. De zwembroeken van de jongens zijn er al weer op genaaid. Hoe ze dat toch voor elkaar krijgen op vakantie. Volgens mijn moet ik na elke vakantie de naden opnieuw naaien.

Het wordt nu toch echt tijd dat ik wat ga doen. 1 September komen er 7 nieuwe pakketten uit. De ontwerpen zijn allemaal al klaar en de eerste bakken zijn al gevuld. Maar er moet nog veel werk verzet worden. Want ook de oudere pakketten zijn nog steeds geliefd. Die moeten ook bij gemaakt worden. De groothandel is dicht maar voor de vakantie heb ik flink vilt ingeslagen. Bij het zien van die berg vilt zouden mijn vingers moeten gaan jeuken om op gang te komen.

Oost west thuis best

30 juli 2010 om 14:51 | Nog geen reacties »

 

We zijn weer terug van vakantie. De twee weken in de Ardennen zijn omgevlogen en we hebben het heerlijk gehad. Al jaren maak ik van elke vakantie een verslagje met foto’s voor de kinderen ( en mezelf ). Nu ze groter zijn vinden ze het nog steeds leuk. Hoe vaker je het terug leest hoe leuker de vakanties lijken te zijn. De grootste teleurstelling van deze vakantie was Manneke Pis in Brussel. Ik had gedacht aan een prachtige fontein met veel beelden, versieringen en waterpartijen. Maar ergens in een hoekje in de stad stond een klein manneke in een raar imkerpakje. We liepen hem zelfs eerst voorbij! Toch vond ik Brussel één van de mooiste steden die ik heb gezien en we gaan er vast nog eens naar terug. Op de foto spring ik van een platvorm van 6 meter hoog in de rivier de Lesse. Ik heb nog nooit zoiets engs gedaan en mijn been is er nog blauw van.

Afgelopen week zijn we een dag naar mijn ouders geweest. Heerlijk is dat als je moeder weer voor je eten kookt en je samen de hond uit laat in het bos. Met mijn vader mag ik graag even de tuin en planten bekijken. Eerder schreef ik al dat mijn moeder ook poppen maakt. Ze heeft een prachtige knutselruimte achter in de tuin en daar wonen heel veel poppen. Ze is een groot fan van Pop en Plank, dat kun je op de foto wel zien. Natuurlijk heb ik vol verwondering naar haar zand en strandtafel gekeken, wat een noeste ijver.

En geïnspireerd door het schone huis van mijn ouders ben ik aan de poets gegaan. De ramen zijn van binnen en buiten gewassen en de keuken blinkt er ook weer over. Het zag er zo schoon uit dat ik er niet in wilde koken. Dus de frituurpan ging aan in de schuur. En nu……..heb ik een heerlijk opgeruimd gevoel. Een schoon huis en volgende week weer mag ik weer in het atelier aan het werk.

De ontwerptafel

23 juli 2010 om 13:26 | Nog geen reacties »

Wat is het toch heerlijk om aan de ontwerptafel te zitten. Hier ben ik bezig voor Stichting Diyo in Nepal. Wat het gaat worden vertel ik eind augustus. Natuurlijk zit ik ook graag buiten onder de appelboom te ontwerpen. Maar daarvoor is het weer niet altijd geschikt. Daarom worden de meeste ontwerpen toch aan deze oude tafel gemaakt. Het bedenken van het ontwerp is een heel ander verhaal. Dat gebeurt in mijn hoofd en dan is het maar net waar ik me op dat moment bevind. Wie weet krijg ik deze zomervakantie in de Ardennen nog een geweldig leuk idee. We zullen twee weken er op uit trekken met de mountainbike, kano en benenwagen. Maar er wordt natuurlijk ook geluierd en we gaan (brocante) markten bezoeken. Wie weet waar het pad ons heen zal brengen en wat voor ideeën dat op zal leveren……….

Van moeders handwerk tot de seizoentafel

16 juli 2010 om 12:38 | Nog geen reacties »

In mijn herinneringen zat mijn moeder vaak achter de naaimachine. Eerst uit nood geboren omdat ze het niet breed hadden. Maar natuurlijk vond ze het ook leuk. Ik herinner de oude machine nog goed, een witte met een roze-oranje kussen op de bijbehorende stoel. Ik herinner het geluid en zie nog de bergen met lappen voor me. De rieten manden met daarin knopen, ritsen, lintjes, garen en nog veel meer.  Meestal vond ik het leuk wat ze maakt maar soms vond ik het vreselijk. Vooral de zelfgenaaide spijkerbroeken die er veel te netjes uit zagen. In de pubertijd ging ik die wreed te lijf met schuurpapier om ze er gedragen uit te laten zien. Op de foto zie je mij met mijn zusjes. In schattige jurkjes die mijn moeder heeft genaaid.

Zij was ook degene die een cursus deed in het maken van zonnekindpoppen. Ik was helemaal verliefd op die poppen. Ze leerde het mij en toen kon ik niet meer stoppen. Dat kwam goed uit want ik was in verwachting van ons eerste kindje. Hij is dan ook overladen met eigen gemaakt knuffelpopjes. De andere twee kinderen volgden er snel achter aan en ook die werden goed voorzien van knuffels.

Toen brak mijn kabouterperiode aan. Twee jaar lang heb ik alleen maar kabouters gemaakt die door het hele huis hun plekje vonden. Een kabouter in de keuken, voor het raam, op de trap en zelfs op het toilet.

Het volgende project waren popjes voor de seizoentafel.  En dat is altijd mijn favoriet gebleven. Knuffels waren inmiddels overbodig en de kabouters waren zo talrijk dat je je soms in de Efteling waande. Maar met een seizoentafel kon je steeds veranderen. Een popje erbij, een popje eraf. Bloemen erbij, takken, stenen, mos, schors en alles wat maar leuk leek. In het atelier is altijd een goed gevulde seizoentafel voor het raam te zien. Met ontwerpen van mezelf en die van collega’s, meestal een bos takken of bloemen uit de tuin en soms een dikke luie poes.

Groentetuin

13 juli 2010 om 15:19 | Nog geen reacties »

Eigenlijk is het best bijzonder. Je stopt wat zaadjes in de grond en een paar weken later kun je oogsten. En omdat je alles hebt zien bloeien en groeien en je er veel tijd in hebt gestoken smaakt het veel beter. Zie hier de courgettes die straks zo groot zijn dat ze gevuld met allerlei groente en (vegetarisch) gehakt in de oven gaan. En de drie rijpe frambozen, de bramen, de stokbonen, uien, sla en aardbeien. Soms denk ik wel eens: waar ben ik toch mee bezig. Tegen de tijd dat de sla klaar is liggen ze in de winkel voor een paar centen. Maar dan ga ik de sla plukken en wassen en weet ik dat dit deze krop veel lekkerder is dan die uit de winkel.

Fair

9 juli 2010 om 15:47 | Nog geen reacties »

Vorige week tijdens de kwartfinale van Nederland – Brazilië reden Albert en ik naar Der Kleine Troll. In de auto vol met houten spullen volgden we de wedstrijd live via Radio 1. Ik hou niet van voetbal maar dit was geweldig spannend om te horen. Na drie uurtjes kwamen we aan. Daar wachtte ons een barbecueparty en een heerlijke wandeling door het bos. We zagen reeën en duizenden vuurvliegjes. Als je je indenkt dat het elfjes zijn is het net een sprookje. Wellicht inspiratie voor een nieuw ontwerp.

De zaterdag en zondag probeerden we onze spullen te verkopen. Voor het eerst op een markt en niet wetend wat ons te wachten stond zaten we daar met ons hele hebben en houden tussen allerlei leuke kramen. Ik moest me beheersen niet de kramen van de buren leeg te kopen. Er kwamen veel klanten uit de omgeving maar ook mensen die er niet om gaven uren te moeten reizen voor de fair. Die maakten er een dagvullend programma van. Dat kon ook want er waren workshops en een cateringbedrijf. Aan een Duitse fan die drie uur had gereisd gaf ik een cursus in het maken van een hoofdje. Ook hebben we verschillende Nederlandse klanten ontmoet. Na twee warme dagen gingen we met een bijna lege auto naar huis. De prachtige paddenstoelen zijn verkocht evenals de leuke stoeltjes en veel kleinere spullen. Alleen de prachtige houten ringen met kristallen konden de Duitsers niet bekoren. En die vond ik zelf juist zo leuk. Dat robuuste hout met die fijne kristal die de regenboog tevoorschijn tovert.

En weet je wat nu het leukste is van zo’n weekendje weg? Thuiskomen! Blije kinderen en een nog blijere hond. Tot laat in de avond hebben we met elkaar onder de appelboom gezeten.