*

Zomaar voor niets

25 juni 2010 om 15:51 | Nog geen reacties »

Afgelopen week kreeg ik zomaar van lieve mensen uit Groningen een Louet spinnewiel. Nu heb ik nog nooit gesponnen maar wilde het altijd al eens doen. Eerst moest ik een trapverbinding bestellen want die was kapot. Gelukkig kan dat online en hier staat ie dan, mijn eigen spinnewiel. Met een atelier heb je altijd wel wol op voorraad dus een mandje wol staat er ook al naast. Leuk voor op de foto maar ik bakte er helemaal niets van. Breien kan ik eigenlijk ook niet echt. Wel haken dus ik droom al van een prachtig eigen gesponnen en gehaakt wollen tasje met vilten bloemetjes, van wollen vestjes en mutsjes. Ach, dromen kost niets. Eerst maar eens een cursus spinnen volgen.

Een paar weken terug schreef ik dat we smeerwortel uit eigen tuin gingen eten. Smeerwortel die was komen aanwaaien van de buren. Nou, is hij weer aangegroeid dus morgen staan er weer smeerwortelflappen op het menu. Ook zomaar voor niets.

En dan heb ik nog niet verteld van de rode bessen uit eigen tuin. Zeven jaar geleden hebben we zes struikjes gekocht en er een haagje van gemaakt. Daar plukken we nu al zes jaar lang de vruchten van. Het enige dat het kost is suiker en tijd, veel tijd. Want met plukken en rissen ben je heel lang bezig. Maar daarna komt het leuke werk: jam maken in de grote pan. Twaalf potten staan inmiddels op de plank.

Ondertussen zou je bijna vergeten dat er ook nog gewerkt wordt. In het atelier is het niet druk maar toch is er genoeg te doen. De pakketten uit de Schatkist zijn erg geliefd en ik heb dan ook menig uurtje onder de appelboom doorgebracht. Zoals jullie inmiddels misschien weten is dat mijn favoriete plekje om te ontwerpen. O, en daar hangen ook appels in, zomaar voor niets.

Geef hout als je van elkaar houdt

18 juni 2010 om 13:44 | Nog geen reacties »

Hoe zit dat nu toch met dat magazijn? Die vraag heb ik al vaak gekregen. Dus heb ik deze foto’s gemaakt. Het atelier zit sinds zeven jaar in wat eerst de garage was. Het houten gebouw ernaast is het magazijn. Albert heeft hem afgelopen voorjaar gemaakt omdat ik het atelier was uitgegroeid. Het magazijn  is met een deur vanuit het atelier te bereiken. Het atelier is alleen vanaf buiten te bereiken.Voor mij dus geen fietstocht, autorit of treinreis om mijn werk te bereiken.

Huishouden, gezin en werk lopen  hier wel vaak door elkaar. Als ik koffie ga halen in huis en ik hoor dat de wasmachine klaar is dan hang ik dat tussendoor even op. En als ik naar het postkantoor fiets om bestellingen weg te brengen doe ik gelijk boodschappen. De kinderen kijken altijd eerst het atelier in als ze thuis komen uit school.  Ik zit niet meer met de thee klaar maar ben er wel als het nodig is. Zaten er een paar jaar geleden nog regelmatig vriendjes en vriendinnetjes te knutselen in het atelier: nu zit hier ’s avonds regelmatig een kind om zijn huiswerk te maken. De radio staat veel aan. Radio 3 maar soms ook klassieke muziek. Op dit moment luister ik naar een cd met Franstalige liedjes om vast in de vakantistemming te komen. De poezen liggen graag  in de etalage. Dan zijn het net olifanten in een porseleinkast; ze gooien alles om. De hond heeft een hoekje bij de deur waar ze mag liggen. Zij zijn mijn gesprekspartners overdag.

De lange planken achter het huis zijn van Albert en zullen straks veranderen in lieve stoeltjes. Het weekend van 3 en 4 juli zullen ze te koop zijn op de open dag van www.derkleinetroll.de Dan nemen we ook de paddenstoelen en vogelhuisjes mee die hij heeft gemaakt met de motorzaag. De kinderen vroegen al wat hij graag wilde hebben voor Vaderdag. Een geurtje, een plank, een boom misschien?

Hulp

11 juni 2010 om 15:06 | Nog geen reacties »

Atelier Pippilotta zou niet bestaan zonder de hulp van mijn man. Een creatieve geest zorgt namelijk soms voor rare situaties. Dan kan ik zo opgaan in een ontwerp dat ik het complete huishouden verzaak. Met mijn hoofd zit ik dan in de wol(ken) en vergeet alles om me heen. Gelukkig probeert manlief dan de boel in het gareel te houden hier thuis. Of de bergen kopieën die er soms liggen, uren vouwwerk heeft hij er al op zitten. En elk nieuw ontwerp moet hij keuren. Niet dat ik er naar luister maar ik wil wel graag weten wat hij er van vindt. Ook heeft hij het complete atelier gemaakt en in mei een magazijn gebouwd. Nee, zonder zijn hulp en steun zou ik het niet redden.

Ik op mijn beurt wil ook graag hulp geven. En via Ilse van stichting www.diyonepal.nl kan ik heel concreet helpen. Afgelopen week is ze met haar nepalese man en prachtige dochter in het atelier geweest. We hebben een aantal dingen besproken. In de toekomst zullen jullie daar meer over horen. Ze ging met onder andere een doos vilt naar huis dat hier overblijft na het snijden van het vilt voor de pakketten. Al eerder heeft iemand een doos met dit vilt meegenomen naar Nepal. Met kinderen van het arme platteland maakt ze hier prachtige dingen van. Voor mij hebben ze gelukshartjes gemaakt en ik was diep ontroerd.

Feest

4 juni 2010 om 11:53 | Nog geen reacties »

Het is feest want het is de hele week al prachtig weer. Ik probeer zoveel mogelijk werk te verplaatsen naar buiten. Kralen, zakjes, draad, belletje en nylondraad worden allemaal naar buiten gesleept om daar ingepakt te worden. Kopieën vouwen doe ik op het roze tafelzeil en ook de naaimand staat in de buurt. En zo kon het gebeuren dat er zomaar een nieuw ontwerp werd geboren. Een vervolg op de Hollands Glorie en het Molentje. Ik denk dat ik hem pas laat uitkomen met de Kreadoe. De kleuren die ik ervoor gebruik passen namelijk beter bij de winter.

Een poosje terug hadden een stel motten feest gevierd bij een collega. Dan klonk mij wel erg akelig in de oren dus heb ik een grote doos mottenballen gekocht, compleet met navulverpakking. Dit alles heb ik uitgestald in het atelier. En stinken dat het deed. Het gekke was ook dat ik steeds zo’n zwaar gevoel had in mijn hoofd, iets wat ik nooit heb. Gelukkig kwam er bezoek in het atelier dat vertelde dat ik veel te veel van die ballen had neergelegd. Inmiddels liggen er nog maar een paar mottenballen bij het vilt en in het magazijn. De geur is nu weer dragelijk en ik heb me voorgenomen in het vervolg ook maar de gebruiksaanwijzing te lezen. Hopelijk komen hier nooit motten feest vieren.

Wij vieren wel feest. Morgen wordt de oudste zoon 17. Afgelopen woensdag hadden moeder en zoon een “date” in de stad. Hij mocht zijn cadeau uitzoeken en daarna gingen we op een terrasje lunchen. Morgen komt de familie. Het wordt prachtig weer dus we gaan in de tuin zitten. ’s Avonds komen er vrienden feest vieren. De frikadellen en andere ongezonde waar staan al klaar in de schuur en de buren zijn al ingelicht. Ik wens iedereen zonnige dagen toe en ook als je niet jarig bent: probeer er een feestje van te maken.

In de bonen

28 mei 2010 om 12:03 | Nog geen reacties »

De pinksterdagen hebben we een camper gehuurd en daarmee zijn we door de Eifel en de Ardennen getrokken. We hadden er prachtig weer bij en hebben weer heel veel gezien en beleefd. Want wildkamperend je eigen bbq maken doe je niet elke dag.

Na deze leuke Pinksterdagen was het dinsdag wel even wennen om weer aan de gang te gaan. Zo’n eerste dag rommel ik wat aan en doe van alles zonder dat je resultaat ziet. De rest van de week was het flink doorwerken. Er moest een grote doos richting Canada. Omdat ik geen Engelstalige pakketten op voorraad heb ben ik daar heel lang mee bezig. Ook lagen er veel kopieën die gevouwen moesten worden. Een saai klusje maar door zoveel mogelijk zelf te doen kan ik de prijzen van de pakketten laag houden.

De ruimte om me heen begint al te wennen. Alleen kan ik nog niet alles vinden en ben ik regelmatig in de bonen. Zo ben ik door het opnieuw inrichten van het atelier patroondeeltjes kwijt van een nieuw ontwerp. Er zit niets anders op dan ze zo goed mogelijk na te tekenen van het popje dat hier naast me staat. Het weekend hoop ik op mooi weer. De groentetuin moet nodig gewied worden. En omdat de eerste lichting stokbonen is bevroren ( ik was te ongeduldig ) ga ik die ook opnieuw poten. De bonen liggen nu te weken in het water zodat ze sneller ontkiemen.

Op het menu voor morgen staan smeerwortelflappen. Bladerdeeg gevuld met onder andere champignons en bladeren van de smeerwortel. De smeerwortel zelf is komen aanwaaien van de buren. Ik geniet er vandaag nog van want morgen gaat hij de pan in. Jammer? Nee hoor. Als ik niet te streng wied waaien er vanzelf weer nieuwe planten aan.

Potje Pluis

21 mei 2010 om 11:34 | Nog geen reacties »

De hele week zweefden de pluisjes van de populieren door de lucht. Het was en is een vrolijk gezicht. Ik heb er een aantal “gevangen”  in een potje die eigenlijk bedoeld is om straks zelfgemaakte jam in te doen. Zo van een afstandje lijkt het net kikkerdril. Op mijn manier ga ik er nog een poosje van genieten en dan laat ik ze weer “vrij”.

In het atelier was er deze week weer van alles te doen. Natuurlijk bestellingen klaar maken van de nieuwe pakketten. Wist je dat er heel regelmatig een grote doos naar Duitsland gaat? Daar hebben ze ook de pakketjes van Atelier Pippilotta ontdekt. Angelique van Der Kleine Troll presenteert de pakketten daar dan ook op een prachtige manier. Haar atelier is niet ver van de Nederlandse grens en echt de moeite waard om eens te bezoeken.

Verder waren er een aantal bakken met pakketten leeg geraakt en die moest ik bijvullen. Ook lag er veel administratie te wachten. En dat heb ik laten liggen. Want ontwerpen is toch veel leuker. De bloemenkinderen zijn zo goed ontvangen dat ik er vast een vervolg op heb gemaakt. Ereprijs en rode klaver. Maar deze twee kinderen laten nog een hele poos op zich wachten want eerst wil ik genieten van het voorjaar en de zomer.