*

Fair

9 juli 2010 om 15:47 | Nog geen reacties »

Vorige week tijdens de kwartfinale van Nederland – Brazilië reden Albert en ik naar Der Kleine Troll. In de auto vol met houten spullen volgden we de wedstrijd live via Radio 1. Ik hou niet van voetbal maar dit was geweldig spannend om te horen. Na drie uurtjes kwamen we aan. Daar wachtte ons een barbecueparty en een heerlijke wandeling door het bos. We zagen reeën en duizenden vuurvliegjes. Als je je indenkt dat het elfjes zijn is het net een sprookje. Wellicht inspiratie voor een nieuw ontwerp.

De zaterdag en zondag probeerden we onze spullen te verkopen. Voor het eerst op een markt en niet wetend wat ons te wachten stond zaten we daar met ons hele hebben en houden tussen allerlei leuke kramen. Ik moest me beheersen niet de kramen van de buren leeg te kopen. Er kwamen veel klanten uit de omgeving maar ook mensen die er niet om gaven uren te moeten reizen voor de fair. Die maakten er een dagvullend programma van. Dat kon ook want er waren workshops en een cateringbedrijf. Aan een Duitse fan die drie uur had gereisd gaf ik een cursus in het maken van een hoofdje. Ook hebben we verschillende Nederlandse klanten ontmoet. Na twee warme dagen gingen we met een bijna lege auto naar huis. De prachtige paddenstoelen zijn verkocht evenals de leuke stoeltjes en veel kleinere spullen. Alleen de prachtige houten ringen met kristallen konden de Duitsers niet bekoren. En die vond ik zelf juist zo leuk. Dat robuuste hout met die fijne kristal die de regenboog tevoorschijn tovert.

En weet je wat nu het leukste is van zo’n weekendje weg? Thuiskomen! Blije kinderen en een nog blijere hond. Tot laat in de avond hebben we met elkaar onder de appelboom gezeten.

Zon en warmte

2 juli 2010 om 11:38 | Nog geen reacties »

Deze week liepen de temperaturen in het atelier op tot 27 graden. Dan gaat het werken niet echt hard meer. Zelfs mijn favoriete plekje onder de appelboom kon niet genoeg verkoeling brengen. Het enige dat nog hielp was een klein zwembadje met koud water. Stoel aan de rand, voeten in het water en een boek op schoot.

Mijn gedachten dwalen dan naar nieuwe ontwerpen. Voor de winter wel te verstaan. Zal ik iets ontwerpen voor sinterklaas? Nu heb ik al eens geprobeerd een paard voor sinterklaas te maken. Maar na drie pogingen heb ik het op gegeven want het werden steeds ezels. Dus zal ik wat voor de kerst maken. Een engel misschien? Met mooie vleugels en een lief gezicht? En voor de winter, daar horen koele blauwe tinten bij. Maar ik geniet nu nog zo van alle felle zomerkleuren. Ja, je hebt heel wat te overdenken soms.

Deze vrijdag vertrekken Albert en ik naar Duitsland met een lading prachtige houten spullen. Alles is deze week door onze handen gegaan en geprijsd. Best moeilijk want er zitten zulke mooie dingen bij. Omdat Albert het meeste heeft gemaakt met de motorzaag kan ik er maar moeilijk afstand van doen. Maar we kunnen niet alles zelf houden dus gaan we het verkopen op de fair bij Der Kleine Troll. Vrijdagavond zijn we er al uitgenodigd voor een barbecueparty. Als dat geen goed begin is van het weekend. Volgende week zal ik verslag doen van de fair.

Zomaar voor niets

25 juni 2010 om 15:51 | Nog geen reacties »

Afgelopen week kreeg ik zomaar van lieve mensen uit Groningen een Louet spinnewiel. Nu heb ik nog nooit gesponnen maar wilde het altijd al eens doen. Eerst moest ik een trapverbinding bestellen want die was kapot. Gelukkig kan dat online en hier staat ie dan, mijn eigen spinnewiel. Met een atelier heb je altijd wel wol op voorraad dus een mandje wol staat er ook al naast. Leuk voor op de foto maar ik bakte er helemaal niets van. Breien kan ik eigenlijk ook niet echt. Wel haken dus ik droom al van een prachtig eigen gesponnen en gehaakt wollen tasje met vilten bloemetjes, van wollen vestjes en mutsjes. Ach, dromen kost niets. Eerst maar eens een cursus spinnen volgen.

Een paar weken terug schreef ik dat we smeerwortel uit eigen tuin gingen eten. Smeerwortel die was komen aanwaaien van de buren. Nou, is hij weer aangegroeid dus morgen staan er weer smeerwortelflappen op het menu. Ook zomaar voor niets.

En dan heb ik nog niet verteld van de rode bessen uit eigen tuin. Zeven jaar geleden hebben we zes struikjes gekocht en er een haagje van gemaakt. Daar plukken we nu al zes jaar lang de vruchten van. Het enige dat het kost is suiker en tijd, veel tijd. Want met plukken en rissen ben je heel lang bezig. Maar daarna komt het leuke werk: jam maken in de grote pan. Twaalf potten staan inmiddels op de plank.

Ondertussen zou je bijna vergeten dat er ook nog gewerkt wordt. In het atelier is het niet druk maar toch is er genoeg te doen. De pakketten uit de Schatkist zijn erg geliefd en ik heb dan ook menig uurtje onder de appelboom doorgebracht. Zoals jullie inmiddels misschien weten is dat mijn favoriete plekje om te ontwerpen. O, en daar hangen ook appels in, zomaar voor niets.

Geef hout als je van elkaar houdt

18 juni 2010 om 13:44 | Nog geen reacties »

Hoe zit dat nu toch met dat magazijn? Die vraag heb ik al vaak gekregen. Dus heb ik deze foto’s gemaakt. Het atelier zit sinds zeven jaar in wat eerst de garage was. Het houten gebouw ernaast is het magazijn. Albert heeft hem afgelopen voorjaar gemaakt omdat ik het atelier was uitgegroeid. Het magazijn  is met een deur vanuit het atelier te bereiken. Het atelier is alleen vanaf buiten te bereiken.Voor mij dus geen fietstocht, autorit of treinreis om mijn werk te bereiken.

Huishouden, gezin en werk lopen  hier wel vaak door elkaar. Als ik koffie ga halen in huis en ik hoor dat de wasmachine klaar is dan hang ik dat tussendoor even op. En als ik naar het postkantoor fiets om bestellingen weg te brengen doe ik gelijk boodschappen. De kinderen kijken altijd eerst het atelier in als ze thuis komen uit school.  Ik zit niet meer met de thee klaar maar ben er wel als het nodig is. Zaten er een paar jaar geleden nog regelmatig vriendjes en vriendinnetjes te knutselen in het atelier: nu zit hier ’s avonds regelmatig een kind om zijn huiswerk te maken. De radio staat veel aan. Radio 3 maar soms ook klassieke muziek. Op dit moment luister ik naar een cd met Franstalige liedjes om vast in de vakantistemming te komen. De poezen liggen graag  in de etalage. Dan zijn het net olifanten in een porseleinkast; ze gooien alles om. De hond heeft een hoekje bij de deur waar ze mag liggen. Zij zijn mijn gesprekspartners overdag.

De lange planken achter het huis zijn van Albert en zullen straks veranderen in lieve stoeltjes. Het weekend van 3 en 4 juli zullen ze te koop zijn op de open dag van www.derkleinetroll.de Dan nemen we ook de paddenstoelen en vogelhuisjes mee die hij heeft gemaakt met de motorzaag. De kinderen vroegen al wat hij graag wilde hebben voor Vaderdag. Een geurtje, een plank, een boom misschien?

Hulp

11 juni 2010 om 15:06 | Nog geen reacties »

Atelier Pippilotta zou niet bestaan zonder de hulp van mijn man. Een creatieve geest zorgt namelijk soms voor rare situaties. Dan kan ik zo opgaan in een ontwerp dat ik het complete huishouden verzaak. Met mijn hoofd zit ik dan in de wol(ken) en vergeet alles om me heen. Gelukkig probeert manlief dan de boel in het gareel te houden hier thuis. Of de bergen kopieën die er soms liggen, uren vouwwerk heeft hij er al op zitten. En elk nieuw ontwerp moet hij keuren. Niet dat ik er naar luister maar ik wil wel graag weten wat hij er van vindt. Ook heeft hij het complete atelier gemaakt en in mei een magazijn gebouwd. Nee, zonder zijn hulp en steun zou ik het niet redden.

Ik op mijn beurt wil ook graag hulp geven. En via Ilse van stichting www.diyonepal.nl kan ik heel concreet helpen. Afgelopen week is ze met haar nepalese man en prachtige dochter in het atelier geweest. We hebben een aantal dingen besproken. In de toekomst zullen jullie daar meer over horen. Ze ging met onder andere een doos vilt naar huis dat hier overblijft na het snijden van het vilt voor de pakketten. Al eerder heeft iemand een doos met dit vilt meegenomen naar Nepal. Met kinderen van het arme platteland maakt ze hier prachtige dingen van. Voor mij hebben ze gelukshartjes gemaakt en ik was diep ontroerd.

Feest

4 juni 2010 om 11:53 | Nog geen reacties »

Het is feest want het is de hele week al prachtig weer. Ik probeer zoveel mogelijk werk te verplaatsen naar buiten. Kralen, zakjes, draad, belletje en nylondraad worden allemaal naar buiten gesleept om daar ingepakt te worden. Kopieën vouwen doe ik op het roze tafelzeil en ook de naaimand staat in de buurt. En zo kon het gebeuren dat er zomaar een nieuw ontwerp werd geboren. Een vervolg op de Hollands Glorie en het Molentje. Ik denk dat ik hem pas laat uitkomen met de Kreadoe. De kleuren die ik ervoor gebruik passen namelijk beter bij de winter.

Een poosje terug hadden een stel motten feest gevierd bij een collega. Dan klonk mij wel erg akelig in de oren dus heb ik een grote doos mottenballen gekocht, compleet met navulverpakking. Dit alles heb ik uitgestald in het atelier. En stinken dat het deed. Het gekke was ook dat ik steeds zo’n zwaar gevoel had in mijn hoofd, iets wat ik nooit heb. Gelukkig kwam er bezoek in het atelier dat vertelde dat ik veel te veel van die ballen had neergelegd. Inmiddels liggen er nog maar een paar mottenballen bij het vilt en in het magazijn. De geur is nu weer dragelijk en ik heb me voorgenomen in het vervolg ook maar de gebruiksaanwijzing te lezen. Hopelijk komen hier nooit motten feest vieren.

Wij vieren wel feest. Morgen wordt de oudste zoon 17. Afgelopen woensdag hadden moeder en zoon een “date” in de stad. Hij mocht zijn cadeau uitzoeken en daarna gingen we op een terrasje lunchen. Morgen komt de familie. Het wordt prachtig weer dus we gaan in de tuin zitten. ’s Avonds komen er vrienden feest vieren. De frikadellen en andere ongezonde waar staan al klaar in de schuur en de buren zijn al ingelicht. Ik wens iedereen zonnige dagen toe en ook als je niet jarig bent: probeer er een feestje van te maken.