*

Persoonlijk

Gisteren zat ik hier nog zo vredig te ontwerpen. Vanmorgen is de rust wreed verstoord door Albert met zijn motorzaag. Maar het lawaai en de rommel is niet voor niets geweest. Een paar boomstammen werden om getoverd in een stoeltje, paddestoel en altaartje.

Motorzaag

In mijn herinneringen zat mijn moeder vaak achter de naaimachine. Eerst uit nood geboren omdat ze het niet breed hadden. Maar natuurlijk vond ze het ook leuk. Ik herinner de oude machine nog goed, een witte met een roze-oranje kussen op de bijbehorende stoel. Ik herinner het geluid en zie nog de bergen met lappen voor me. De rieten manden met daarin knopen, ritsen, lintjes, garen en nog veel meer.  Meestal vond ik het leuk wat ze maakt maar soms vond ik het vreselijk. Vooral de zelfgenaaide spijkerbroeken die er veel te netjes uit zagen. In de pubertijd ging ik die wreed te lijf met schuurpapier om ze er gedragen uit te laten zien. Op de foto zie je mij met mijn zusjes. In schattige jurkjes die mijn moeder heeft genaaid.

Zij was ook degene die een cursus deed in het maken van zonnekindpoppen. Ik was helemaal verliefd op die poppen. Ze leerde het mij en toen kon ik niet meer stoppen. Dat kwam goed uit want ik was in verwachting van ons eerste kindje. Hij is dan ook overladen met eigen gemaakt knuffelpopjes. De andere twee kinderen volgden er snel achter aan en ook die werden goed voorzien van knuffels.

Toen brak mijn kabouterperiode aan. Twee jaar lang heb ik alleen maar kabouters gemaakt die door het hele huis hun plekje vonden. Een kabouter in de keuken, voor het raam, op de trap en zelfs op het toilet.

Het volgende project waren popjes voor de seizoentafel.  En dat is altijd mijn favoriet gebleven. Knuffels waren inmiddels overbodig en de kabouters waren zo talrijk dat je je soms in de Efteling waande. Maar met een seizoentafel kon je steeds veranderen. Een popje erbij, een popje eraf. Bloemen erbij, takken, stenen, mos, schors en alles wat maar leuk leek. In het atelier is altijd een goed gevulde seizoentafel voor het raam te zien. Met ontwerpen van mezelf en die van collega’s, meestal een bos takken of bloemen uit de tuin en soms een dikke luie poes.

Van moeders handwerk tot de seizoentafel

Afgelopen week kreeg ik zomaar van lieve mensen uit Groningen een Louet spinnewiel. Nu heb ik nog nooit gesponnen maar wilde het altijd al eens doen. Eerst moest ik een trapverbinding bestellen want die was kapot. Gelukkig kan dat online en hier staat ie dan, mijn eigen spinnewiel. Met een atelier heb je altijd wel wol op voorraad dus een mandje wol staat er ook al naast. Leuk voor op de foto maar ik bakte er helemaal niets van. Breien kan ik eigenlijk ook niet echt. Wel haken dus ik droom al van een prachtig eigen gesponnen en gehaakt wollen tasje met vilten bloemetjes, van wollen vestjes en mutsjes. Ach, dromen kost niets. Eerst maar eens een cursus spinnen volgen.

Een paar weken terug schreef ik dat we smeerwortel uit eigen tuin gingen eten. Smeerwortel die was komen aanwaaien van de buren. Nou, is hij weer aangegroeid dus morgen staan er weer smeerwortelflappen op het menu. Ook zomaar voor niets.

En dan heb ik nog niet verteld van de rode bessen uit eigen tuin. Zeven jaar geleden hebben we zes struikjes gekocht en er een haagje van gemaakt. Daar plukken we nu al zes jaar lang de vruchten van. Het enige dat het kost is suiker en tijd, veel tijd. Want met plukken en rissen ben je heel lang bezig. Maar daarna komt het leuke werk: jam maken in de grote pan. Twaalf potten staan inmiddels op de plank.

Ondertussen zou je bijna vergeten dat er ook nog gewerkt wordt. In het atelier is het niet druk maar toch is er genoeg te doen. De pakketten uit de Schatkist zijn erg geliefd en ik heb dan ook menig uurtje onder de appelboom doorgebracht. Zoals jullie inmiddels misschien weten is dat mijn favoriete plekje om te ontwerpen. O, en daar hangen ook appels in, zomaar voor niets.

Zomaar voor niets

Atelier Pippilotta zou niet bestaan zonder de hulp van mijn man. Een creatieve geest zorgt namelijk soms voor rare situaties. Dan kan ik zo opgaan in een ontwerp dat ik het complete huishouden verzaak. Met mijn hoofd zit ik dan in de wol(ken) en vergeet alles om me heen. Gelukkig probeert manlief dan de boel in het gareel te houden hier thuis. Of de bergen kopieën die er soms liggen, uren vouwwerk heeft hij er al op zitten. En elk nieuw ontwerp moet hij keuren. Niet dat ik er naar luister maar ik wil wel graag weten wat hij er van vindt. Ook heeft hij het complete atelier gemaakt en in mei een magazijn gebouwd. Nee, zonder zijn hulp en steun zou ik het niet redden.

Ik op mijn beurt wil ook graag hulp geven. En via Ilse van stichting www.diyonepal.nl kan ik heel concreet helpen. Afgelopen week is ze met haar nepalese man en prachtige dochter in het atelier geweest. We hebben een aantal dingen besproken. In de toekomst zullen jullie daar meer over horen. Ze ging met onder andere een doos vilt naar huis dat hier overblijft na het snijden van het vilt voor de pakketten. Al eerder heeft iemand een doos met dit vilt meegenomen naar Nepal. Met kinderen van het arme platteland maakt ze hier prachtige dingen van. Voor mij hebben ze gelukshartjes gemaakt en ik was diep ontroerd.

Hulp

Het is feest want het is de hele week al prachtig weer. Ik probeer zoveel mogelijk werk te verplaatsen naar buiten. Kralen, zakjes, draad, belletje en nylondraad worden allemaal naar buiten gesleept om daar ingepakt te worden. Kopieën vouwen doe ik op het roze tafelzeil en ook de naaimand staat in de buurt. En zo kon het gebeuren dat er zomaar een nieuw ontwerp werd geboren. Een vervolg op de Hollands Glorie en het Molentje. Ik denk dat ik hem pas laat uitkomen met de Kreadoe. De kleuren die ik ervoor gebruik passen namelijk beter bij de winter.

Een poosje terug hadden een stel motten feest gevierd bij een collega. Dan klonk mij wel erg akelig in de oren dus heb ik een grote doos mottenballen gekocht, compleet met navulverpakking. Dit alles heb ik uitgestald in het atelier. En stinken dat het deed. Het gekke was ook dat ik steeds zo’n zwaar gevoel had in mijn hoofd, iets wat ik nooit heb. Gelukkig kwam er bezoek in het atelier dat vertelde dat ik veel te veel van die ballen had neergelegd. Inmiddels liggen er nog maar een paar mottenballen bij het vilt en in het magazijn. De geur is nu weer dragelijk en ik heb me voorgenomen in het vervolg ook maar de gebruiksaanwijzing te lezen. Hopelijk komen hier nooit motten feest vieren.

Wij vieren wel feest. Morgen wordt de oudste zoon 17. Afgelopen woensdag hadden moeder en zoon een “date” in de stad. Hij mocht zijn cadeau uitzoeken en daarna gingen we op een terrasje lunchen. Morgen komt de familie. Het wordt prachtig weer dus we gaan in de tuin zitten. ’s Avonds komen er vrienden feest vieren. De frikadellen en andere ongezonde waar staan al klaar in de schuur en de buren zijn al ingelicht. Ik wens iedereen zonnige dagen toe en ook als je niet jarig bent: probeer er een feestje van te maken.

Feest

De vakantieweek van de kinderen zit er bijna op. Als zij nog in bed liggen ben ik al in het atelier aan het werk. 10 Uur moeten ze opstaan, doen hun klusje in het huis voor die dag en mogen tot 12 uur achter de pc. Daarna is het tijd voor andere bezigheden. Die regel werkt heel goed.

Albert is postbode maar hij weet niet voor hoelang nog. De TNT voert steeds weer veranderingen door. Daarom mag hij op kosten van de TNT een opleiding doen. Afgelopen week is hij begonnen met de opleiding tot buschauffeur. Dat leek hem altijd al leuk. Het was wel wennen om opeens drie hele dagen in de schoolbanken te zitten terwijl hij anders altijd fysiek aan het werk is.

Elke vrije minuut die we hadden hebben we deze week in het magazijn gestoken. Op Bevrijdingsdag konden we flink doorwerken. Dus geen festivals voor ons maar noeste arbeid. Het plafond is klaar en mooi geel gesausd. Ook de deur heeft een mooie zonnige kleur gekregen. Op dit moment is Albert bezig met het installeren van de verlichting. Op de foto zie je de lampen op het werkblad liggen. Zaterdag komt de vloer erin en maandag hoop ik de eerste bakken erin te kunnen zetten.

Dinsdag 11 mei komen er vier nieuwe pakketten uit. Alle pakketten liggen al klaar en de eerste winkels hebben al besteld. Altijd weer een spannend moment voor mij. Van het idee, ontwerp, voorbeeld, patroon, materialen snijden tot het maken van de pakketten is er veel werk verricht. Ik ben zelf heel tevreden over de ontwerpen en hoop op veel leuke reacties.

Klusjes